Ερώτηση

Προς την
Υπουργό Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας κ. Λ. Κατσέλη


Θέμα: Τι θα γίνει με τους ανυπεράσπιστους ναυτικούς, πληρώματα
εγκαταλειμμένων εμπορικών ή επιβατικών πλοίων, στα λιμάνια
του Πειραιά και του Βόλου σήμερα και ίσως αύριο παντού;

Τους τελευταίους μήνες εκτυλίσσονται δύο περιστατικά εγκατάλειψης πλοίων και των πληρωμάτων τους από τις πλοιοκτήτριες εταιρίες στα λιμάνια του Πειραιά και του Βόλου. Σε αυτά τα δύο πλοία, ελληνικών συμφερόντων, τα πληρώματα είναι αλλοδαποί ναυτικοί διαφόρων εθνικοτήτων (Φιλιππινέζοι, Τανζανοί, Αιγύπτιοι, Ινδοί) ενώ στο ένα από τα δύο (αυτό του Βόλου) ο καπετάνιος είναι Έλληνας.

Την ίδια περίοδο μεγαλύτερη δημοσιότητα είχε τρίτο περιστατικό, αυτό της εγκατάλειψης δεκάδων Ελλήνων ναυτικών στα πλοία ακτοπλοΐας του Αγούδημου στον Πειραιά.
Τα γεγονότα αυτά αναδεικνύουν την απουσία προβλέψεων υπέρ των εργαζομένων από την πλευρά της ελληνικής και διεθνούς νομοθεσίας.
Σχετικά με τα πλοία του Αγούδημου ήδη, αν και με καθυστέρηση, νομοθετείται αυτές τις ημέρες στο ελληνικό κοινοβούλιο ειδική ρύθμιση μερικής και για αυτό ανεπαρκούς κάλυψης των ναυτικών μέσω Ν.Α.Τ.

Τα άλλα δύο περιστατικά, αν και εξελίσσονται εδώ και μήνες έγιναν ευρέως γνωστά σχετικά πρόσφατα. Πιο συγκεκριμένα:
α) Ανοιχτά του Πειραιά βρίσκεται αγκυροβολημένο από τον Αύγουστο του 2009 το φορτηγό πλοίο M/V AETEA SIERRA. Στην ιδιοκτησία και τη διαχείριση του πλοίου εμπλέκονται η εταιρία AETEA SIERRA MARITIME COMPANY LTD, με καταστατική έδρα τα νησιά Cayman και πραγματική τον Πειραιά, η εταιρία THESARCO SHIPPING CO S.A., με έδρα τον Πειραιά, ο πλοιοκτήτης Ευάγγελος Σαραβάνος και η εταιρία AGROSY SHIPMANAGEMENT INC, με έδρα τον Πειραιά. Σύμφωνα με δημοσιεύματα το πλοίο είναι ακινητοποιημένο λόγω δικαστικών διαφορών με τους φορτωτές. Παράλληλα, οι Φιλιππινέζοι ναυτικοί - πλήρωμα του πλοίου – παραμένουν απλήρωτοι, χωρίς βοήθεια και χωρίς την αναγκαία φροντίδα από οποιονδήποτε ώστε να μπορέσουν να επιστρέψουν νόμιμα στην πατρίδα τους. Όλα αυτά έχουν γνωστοποιηθεί και επισήμως από καιρό τώρα σε πολλούς αρμόδιους φορείς και ειδικότερα με την από 29 Νοεμβρίου 2009 επιστολή τους την οποία υπογράφουν δώδεκα Φιλιππινέζοι ναυτικοί του πληρώματος και την οποία έχουν μεταξύ άλλων αποστείλει προς τις αρμόδιες ελληνικές αρχές, καθώς και με την από 30/12/2009 Επιστολή/Επείγουσα Έκκληση του ενός εξ υμών των υπογραφόντων την παρούσα ερώτηση Βουλευτών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. προς την Υπουργό Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας κ. Λούκα Κατσέλη. Να σημειωθεί επίσης ότι, στις 18/12/2009 με την απόφαση 7894/2009-7580/2009 το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων) δικαιώνει τους προσφεύγοντες ναυτικούς ως προς τις οφειλόμενες προς αυτούς δεδουλευμένες αποδοχές.

β) Στο λιμάνι του Βόλου βρίσκεται αγκυροβολημένο το φορτηγό πλοίο Sea Duende. Το συγκεκριμένο πλοίο ανήκει σε ελληνική εταιρεία με έδρα τον Πειραιά και φέρει Παναμέζικη σημαία. Το δρομολόγιο που ακολούθησε είναι Κύπρος - Βόλος με ενδιάμεσες στάσεις σε χώρες της Μεσογείου και διάφορα νησιά του Αιγαίου. Στις αρχές του Οκτώβρη έφτασε στο λιμάνι του Βόλου, όπου ξεφόρτωσε και ετοιμαζόταν να αποπλεύσει για Αμαλιάπολη όπου θα δεχόταν επισκευή. Ωστόσο, στις 16 Οκτωβρίου, επιβλήθηκε στο πλοίο απαγορευτικό απόπλου λόγω ασφαλιστικών μέτρων που ζητήθηκαν από τον πρώην συνέταιρο του ιδιοκτήτη και 2 πετρελαϊκές εταιρίες από την Κύπρο, για χρέος το οποίο φτάνει τις 120.000 ευρώ. Από εκείνη την ημέρα το καράβι είναι δεμένο στο λιμάνι του Βόλου και το πλήρωμά του «φυλακισμένο». Το πλήρωμα του πλοίου είναι απλήρωτο για μήνες ενώ ο ιδιοκτήτης παραμένει άφαντος. Οι όποιες προσπάθειες από τον Έλληνα καπετάνιο του πλοίου να επικοινωνήσει με τον πλοιοκτήτη έχουν αποβεί άκαρπες μέχρι στιγμής. Και σε αυτήν την περίπτωση οι αλλοδαποί ναυτικοί δε μπορούν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.

Πρέπει να τονιστεί επίσης, ότι ιδιαίτερα στις δύο περιπτώσεις, αυτές του M/V AETEA SIERRA και Sea Duende, οι ναυτικοί αντιμετώπισαν ελλείψεις τόσο σε καύσιμα όσο και σε τρόφιμα γεγονός που έθετε σε άμεσο κίνδυνο την υγεία τους, ενώ η όποια βοήθεια τους παρέχεται στηρίζεται στην καλή θέληση της τοπικής κοινωνίας, των φορέων και των στελεχών του Λ.Σ.. Πρόκειται για μια απαράδεκτη ανθρώπινη ταλαιπωρία και περιπέτεια η οποία προσβάλει όχι μόνο ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα, αλλά και τον πολιτισμό της χώρας μας και των σύγχρονων κοινωνιών, γυρίζοντας μας σε συνθήκες εργασίας του 19ου αιώνα.

Πέραν τούτου και οι τρείς περιπτώσεις ανέδειξαν ένα σχεδόν απόλυτο αδιέξοδο και κατέδειξαν την παντελή έλλειψη άμεσων και αποτελεσματικών νομικών και διοικητικών προβλέψεων κατοχύρωσης των εργαζομένων ναυτικών, πληρωμής των δεδουλευμένων τους και επιστροφής τους στην πατρίδα τους των αλλοδαπών ναυτικών, προβλέψεων ανάλογων με αυτές που ισχύουν για την παροχή προστασίας και φροντίδας προς Έλληνες ναυτικούς που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα σε ξένα λιμάνια. Εννοείται πως τέτοιες νομικές και διοικητικές προβλέψεις και νομοθετικές ρυθμίσεις απαιτούν διεθνείς συνεργασίες και διακρατικές συμβάσεις που ποτέ δεν έχουν προωθηθεί. Σήμερα όμως, όταν τα προαναφερθέντα τρία περιστατικά καθόλου δε μοιάζουν μεμονωμένα αλλά μετά βεβαιότητας αποτελούν το προανάκρουσμα σειράς παρόμοιων λόγω της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, η ανάγκη διαμόρφωσης προστατευτικού πλαισίου υπέρ των εργαζομένων ναυτικών καθίσταται προφανής και επείγουσα.

Με βάση τα παραπάνω,
Ερωτάται η κ. Υπουργός
1. Σε ποιες άμεσες ενέργειες αποτελεσματικής βοήθειας προς τους ναυτικούς των πλοίων M/V AETEA SIERRA και Sea Duende προτίθεται να προβεί ώστε να εξευρεθούν λύσεις για την πληρωμή τους και την δρομολόγηση της επιστροφής τους στις χώρες τους;
2. Προτίθεται να αναλάβει πρωτοβουλία για την προώθηση των επειγόντων αναγκαίων νομοθετικών και διοικητικών ρυθμίσεων, αλλά και τη σύναψη διακρατικών συμφωνιών ούτως ώστε τέτοια φαινόμενα χρεοκοπίας ναυτιλιακών επιχειρήσεων να μη συνεπάγονται τόσο δυσμενείς επιπτώσεις για τους ναυτικούς Έλληνες ή αλλοδαπούς;

Οι ερωτώντες Βουλευτές

Θοδωρής Δρίτσας

Ηρώ Διώτη

Παναγιώτης Λαφαζάνης

δεν είμαστε 25.000
ΕΙΜΑΣΤΕ 2.000.000

Γιατί τόσοι είναι σήμερα συνολικά οι άνεργοι, οι ανασφάλιστοι, οι ευέλικτοι. Τόσοι είναι όλοι μαζί όσοι περιμένουν στις ουρές του ΟΑΕΔ, όσοι δουλεύουν μαύρα, χωρίς δικαιώματα, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου χωρίς να ξέρουν τι θα κάνουν και που θα βρίσκονται αύριο, σε εργολαβίες, ενοικιαζόμενοι, με μπλοκάκι, με stage.

Ποιος λέει «Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών»;
Ποιος λέει «Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας»;
Ποιος λέει «Το Κράτος μεριμνά για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων, όπως νόμος ορίζει»;

Όχι, δεν τα λέμε εμείς αυτά. Τα λέει το Σύνταγμα, στο άρθρο 22. Ποιοι είναι λοιπόν αυτοί που μιλάνε για το Σύνταγμα και τη νομιμότητα; Ποια κυβέρνηση υπεράσπισε το δικαίωμα στην εργασία και την ασφάλιση; Πότε και πως; Ας γίνουμε λοιπόν εμείς η γενιά του άρθρου 22, τα δύο εκατομμύρια των πολιτών - εργαζόμενων, άνεργων και απασχολήσιμων - που σπρώχνονται στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής.

Λέμε «φτάνει πια» στα κόμματα του δουλέματος, σε όσους τα 20 τελευταία χρόνια κυβερνούν μεγαλώνοντας τη στρατιά της ανασφάλειας και της εκμετάλλευσης, για όσους έκαναν νόμο τη μαύρη, ανασφάλιστη, χωρίς δικαιώματα εργασία και τη συγκαλυμμένη ανεργία.

Δεν είναι απέναντί μας οι εργαζόμενοι που έχουν μια σταθερή δουλειά, που διατήρησαν κάποια δικαιώματα, που έχουν έναν κανονικό μισθό, στον ιδιωτικό ή το δημόσιο τομέα. Είναι σύμμαχοί μας, πρέπει να τους κάνουμε συμμάχους μας. Η κατάργηση των δικών τους δικαιωμάτων σημαίνει ακόμα χειρότερες μέρες για μας. Η δικιά μας ανασφάλεια είναι απειλή και για τα δικά τους δικαιώματα. Λέμε όχι στη διάσπαση των εργαζόμενων. Λέμε ναι σε ένα μέτωπο της εργασίας. Αυτό θα έπρεπε να χτίζει η ηγεσία της ΓΣΕΕ αντί να γίνεται γραφείο τύπου των κυβερνήσεων, να διασπά τους εργαζόμενους, να επιτίθεται στη γενιά των 400 ευρώ.

Έρχονται σήμερα να μας πουν ότι καταργούν μια άδικη σχέση εργασίας. Γιατί τότε δεν καταργούν τα stage στον ιδιωτικό τομέα; Γιατί εξακολουθούν να χρηματοδοτούν χιλιάδες εργοδότες ώστε να εκμεταλλεύονται φτηνούς και ανασφάλιστους εργαζόμενους; Ζητάμε την κατάργηση των stage σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Αλλά απαιτούμε από το κράτος να εξασφαλίσει το δικαίωμα των νέων ανθρώπων και όλων των πολιτών στην εργασία και την κοινωνική ασφάλιση. Να μην παρουσιάζουν ως κοινωνικό έργο ότι πετάνε μερικές χιλιάδες εργαζόμενους ακόμα στο δρόμο χωρίς να λένε πως θα ζήσουν ούτε αυτοί ούτε οι εκατοντάδες χιλιάδες ακόμα άνεργοι.

Απαιτούμε από τη σημερινή κυβέρνηση να αφήσει το επικοινωνιακό παιχνίδι και να προχωρήσει άμεσα σε προσλήψεις και άνοιγμα μόνιμων θέσεων εργασίας για την κάλυψη των χιλιάδων κενών θέσεων στο δημόσιο τομέα. Εκτός και αν την προστασία του πολίτη την έχει αναλάβει αποκλειστικά η αστυνομία και δεν χρειαζόμαστε σχολεία, πανεπιστήμια, νοσοκομεία, κοινωνικές υπηρεσίες.

Για κάθε μία θέση που σήμερα καλύπτεται με μπλοκάκια, συμβάσεις, stage, μία θέση σταθερής και μόνιμης εργασίας. Να αναγνωριστούν εργασιακά δικαιώματα σε όσους απασχολήθηκαν δήθεν για μαθητεία ή παροχή υπηρεσιών. Να πάρουν αναδρομικά τα ένσημα και τις αποδοχές που δικαιούνται και τους στέρησαν. Να αναγνωριστεί η προϋπηρεσία τους. Καμιά απόλυση. Εργασία με νόμιμες αποδοχές, δικαιώματα, κοινωνική ασφάλιση μέχρι να πληρωθεί η θέση ως θέση μόνιμης εργασίας.

Ο καθένας μόνος του δεν μπορεί να πετύχει πολλά. Το πολύ - πολύ να πλουτίσουν κάποιοι δικηγόροι. Τα 2.000.000 ή τα 4.000.000 μπορούν να πετύχουν πολύ περισσότερα από τις 25.000. Αυτός είναι ο δικός μας ρεαλισμός. Με οργάνωση των εργαζομένων και ανέργων, με επιτροπές αγώνα των εργαζόμενων στα stage, των ευέλικτων, των άνεργων, με συλλόγους και σωματεία. Για το δικαίωμα στη δουλειά, για εργασία με δικαιώματα και αξιοπρέπεια.

ΔΙΚΑΙΩΜΑ
www.dikaioma.gr
τηλέφωνο επικοινωνίας: 6973 040230